9 września w dziewiątym roku (numerologicznym) otwiera się przejście, utkane z potrójnego światła liczby 9. wibrująca Dziewiąta Brama
To nie jest zwykły dzień. To wezwanie. To ścieżka, którą przechodzą dusze gotowe zamknąć stare księgi i napisać nowe rozdziały.
Dziewiątka niesie w sobie moc zakończenia. Jest jak ostatni akord melodii, który rozbrzmiewa w sercu, zanim zapadnie cisza.
Ale w tej ciszy rodzi się początek, w blasku, którego jeszcze nie znamy.
999 potrójne zamknięcie, potrójna transformacja, potrójne wezwanie do przebudzenia.
Każda dziewiątka to strażniczka, która pyta:
Co jeszcze w sobie nosisz, co już dawno powinno odejść?
Jakie ciężary trzymasz, choć wiesz, że dawno nie należą do Ciebie?
Czy odważysz się otworzyć serce na nowe światło?
Przechodząc przez tę Bramę, zostawiamy za sobą przeszłość.
To, co już nie służy, rozpływa się w gwiezdnym pyle.
A my, lżejsi, wolni, pełni ciszy, stajemy przed nowym horyzontem.
Dziewięć lat temu ta Brama otworzyła się i poprowadziła mnie ku słowom, które przybrały formę tego miejsca „W Dziewiątej Bramie”.
Dziś otwiera się ponownie.
Wracam do niej, ale już inna, bogatsza o lekcje minionych cykli.
I wiem, że to nie koniec, lecz przejście to most do nowego światła.
Jeśli i Ty tu jesteś, to znaczy, że Twoja dusza również usłyszała wezwanie.
Zatrzymaj się.
Oddychaj.
Spójrz w głąb siebie i odpowiedz.
Co chcesz pozostawić za sobą w tej Bramie?
Jakie dziewięć intencji pragniesz zasadzić w nowym ogrodzie swego życia?
Wejdź. Brama stoi otworem.
Za nią czeka przyszłość utkana z gwiazd.
Twoje nowe ja już tam jest, słyszysz jak woła Cię i czeka, byś zrobił pierwszy krok.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz