Przelotne luźne myśli, układają się w głowie, zapisane czasem okazują się spełnioną wróżbą. I takie to tu moje intuicyjne zapiski znaleźć możesz.
piątek, 29 czerwca 2018
Mój horoskop urodzeniowy
czwartek, 31 maja 2018
Anioły
Znakomite włoskie medium Isabelle Padovani kontaktowała się z Aniołami. Podały jej swoje imiona i przekazy dla ludzi. Te same imiona pojawiają się w Kabale i nazywane są Aniołami Merkurego. Oczywiście domyślamy się, że te imiona są umowne, że jest to ułatwienie dla ludzi, którzy lubią wszystko nazywać i porządkować. Isabelle w swoich opracowaniach podawała przyporządkowanie według dat z kalendarza. Każdy Anioł ma pod opieką kilka dni. Kiedy rodzimy się w określonym dniu, podlegamy jego szczególnej opiece. Nazywamy go wówczas Aniołem Regentem, lub Aniołem urodzeniowym. Pomaga odkryć cel inkarnacji oraz wspiera w realizacji tego celu. Można prosić go o pomoc w pracy, działaniu, sprawach materialnych. Dodaje siły, odwagi i woli.
Znajdź swojego Anioła Opiekuna
Vehujah-Serafiny
21 – 25.03
Yeliel-Serafiny
26 – 30.03
Sitael-Serafiny
31.03 – 4.04.
Elemiah-Serafiny
5 – 9.04
Mahasiah-Serafiny
10 – 14.04
Lelahel-Serafiny
15 – 20.04
Achajah-Serafiny
21 – 25.04
Kahetel-Serafiny
26 – 30.04
Haziel-Cherubiny
1 – 5.05
Aladiah-Cherubiny
6 – 10.05
Lauvuel-Cherubiny
11 – 15.05
Hahaiah-Cherubiny
16 – 20.05
Jezalel-Cherubiny
21 – 25.05
Mebahel-Cherubiny
26 – 31.05
Hariel-Cherubiny
1 – 5.06
Hakamiah-Cherubiny
6 – 10.06
Lauviah-Trony
11 – 15.06
Kaliel-Trony
16 – 21.06
Leuviah-Trony
22 – 26.06
Pahaliah-Trony
27.06 – 1.07
Nelchael-Trony
2 – 6.07
Yeiayel-Trony
7 – 11.07
Melahel-Trony
12 – 16.07
Hahujah-Trony
17 – 22.07
Nith-Hajah-Dominacje
23 – 27.07
Haaiah-Dominacje
28.07 – 1.08
Yeratel-Dominacje
2 – 6.08
Seheiah-Dominacje
7 – 12.08
Reiyel-Dominacje
13 – 17.08
Omael-Dominacje
18 – 22.08
Lekabel-Dominacje
23 – 28.08
Vasariah-Dominacje
29.08 – 2.09
Yehuiah-Moce
3 – 7.09
Lehahiah-Moce
8 – 12.09
Khavaquiah-Moce
13 – 17.09
Menadel-Moce
18 – 23.09
Aniel-Moce
24 – 28.09
Haamiah-Moce
29.09 – 3.10
Rehael-Moce
4 – 8.10
Yeiazel-Moce
9 – 13.10
Hahahel-Cnoty
14 – 18.10
Mikael-Cnoty
19 – 23.10
Veuliah-Cnoty
24 – 28.10
Yelahiah-Cnoty
29.10 – 2.11
Sealiah-Cnoty
3 – 7.11
Ariel-Cnoty
8 – 12.11
Asaliah-Cnoty
13 – 17.11
Mihael-Cnoty
18 – 22.11
Vehuel-Księstwa
23 – 27.11
Daniel-Księstwa
28.11 – 2.12
Hahasiah-Księstwa
3 – 7.12
Imamiah-Księstwa
8 – 12.12
Nanael-Księstwa
13 – 16.12
Nithael-Księstwa
17 – 21.12
Mebahiah-Księstwa
22 – 26.12
Poyel-Księstwa
27 – 31.12
Nemamiah-Archaniołowie
1 – 5.01
Yeyalel-Archaniołowie
6 – 10.01
Harahel-Archaniołowie
11 – 15.01
Mitzrael-Archaniołowie
16 – 20.01
Umabel-Archaniołowie
21 – 25.01
Jah-hel-Archaniołowie
26 – 30.01
Anauel-Archaniołowie
31.01 – 4.02
Mehiel-Archaniołowie
5 – 9.02
Damabiah-Aniołowie
10 – 14.02
Manakel-Aniołowie
15 – 19.02
Ayael-Aniołowie
20 – 24.02
Habuhiah-Aniołowie
25 – 29.02
Rahael-Aniołowie
1 – 5.03
Yamabiah-Aniołowie
6 – 10.03
Haiiael-Aniołowie
11 – 15.03
Mumiah-Aniołowie
16 – 20.03
piątek, 25 maja 2018
Jak to jest z tym moim wróżeniem, czarowaniem. Wciąż słyszę od osób którym wróżę ,, dlaczego nie ma Ciebie jako wróżki na necie,, No tak dlaczego? Najczęściej odpowiadam że przecież one do mnie dotarły, a przede wszystkim tyle jest już wróżek, doradców, z tymi ukończonymi szkołami, tytułami to czy warto próbować się przebijać w tym gąszczu uduchowionych i oświeconych. Będę może częściej jednak częściej coś publikować, może komuś te moje przemyślenia się przydadzą.
piątek, 9 marca 2018
Franciszek Prengel o odkryciu Plutona, 1932
10 czerwca 2010
Po odkryciu nowej planety Plutona
Fr. A. Prengel
Artykuł opublikowany w Polskim Kalendarzu Astrologicznym na rok 1932
Nasz układ słoneczny wzbogacił się więc o jedną nową planetę. Jak już w ostatnim roczniku kalendarza zaznaczyłem, astronom-fotograf Tombach na obserwatorjum Lowella w Arizonie uchwycił na kliszy fotograficznej nowe ciało, krążące poza Neptunem, najdalej odległą planetą. Wprawdzie przez pierwsze miesiące po odkryciu łamali sobie astronomowie głowy nad tem, czy ów nowo odkryty Transneptun ma charakter kometarny czy planetarny. W maju 1930 r. ostatecznie zadecydowano ów nowy objekt gwiazdowy po orbicie eliptycznej krążący przyjąć w rodzinę planet naszego systemu słonecznego, nadając mu w myśl przesłanek właściwego teoretycznego odkrywcy astronoma Lowella, trafną nazwę mitologiczną „Pluton”.
Neptun, władca morza, odkryty w r. 1864, aż 84 lata więc czekać musiał na przyznanie mu przez gwiazdołowczych mieszkańców ziemi nowego towarzysza w postaci Plutona, posępnego władcy podziemi. Nowa planeta ma być gwiazdą 15. wielkości. Ruch jej jest jeszcze bardziej żółwi od Neptuna i wynosi dziennie przeciętnie 10 sekund, a więc w ciągu roku około 1 stopnia. Jeden rok Plutonowy, a więc jeden pełny obieg planety naokoło słońca według polskich astronomów ma wynosić mniej więcej 251 lat. Ponieważ najbardziej dotąd odległa planeta, Neptun, zużywa na jeden obieg około słońca przeszło 164 lata, Pluton bije więc rekord o cale 87 lat. Pod względem swej masy ma być większy od Merkurego i Marsa a mniejszy od Wenus i ziemi. Przypuszczalna masa jego wynosi 2/3 masy naszej ziemi.
Jakie znaczenie ma odkrycie Plutona dla astrologji? Zaznaczyć wypada, że wielu astrologów już od szeregu lat liczyło się z istnieniem dalszych planet poza Neptunem, n. p. neo-astrologiczna szkoła w Hamburgu od dawna operuje hipotetycznymi punktami ciał Transneptunowych, noszących prowizoryczne nazwy Kupido, Hades, Zeus i Kronos. Ostatnie odkrycie — od 19 lat poszukiwanego — Plutona, zapowiada możliwość istnienia jeszcze dalszych planet, tem więcej, iż według reguły Titiusa obliczenia planet nasz system bierze kres w odległości 11 bilionów km, gdzie powinna znajdować się dziesiąta i ostatnia planeta, nosząca już prawie charakter gwiazdy stałej, a posuwającej się przeciętnie 1 sekundę w ciągu 20 lat. Ewentualna dalsza, jedenasta planeta biegłaby już w obrębie następnego systemu słonecznego, Alfa Centauri.
Cechy wpływu Plutona wobec braku statystyki i doświadczeń dotąd są nieznane. Angielski jasnowidz i astrolog, Charubel, już dawno przeczuwał istnienie większej planety transneptunowej, określając jej wpływ. Mówi jednak o planecie, której obieg około słońca wynosi 340 1/3 roku. Nie może to więc dotyczyć Plutona. Nie dotyczą to również określenia podane przez amerykańskiego astrologa Iris, Vorel i innych, piszących o Transneptunie „Isis”, potrzebujący do jednego obiegu około 360 lat. Zmarły w roku 1917 znany astrolog angielski Alan Leo w tomie III. swych dzieł astrologicznych pisze o istnieniu dalszej, jeszcze nie odkrytej planety Wulkan, przypisując jej działanie na słuch wewnętrzny czyli jasnosłyszenie. Kalifornijski związek astrologów „Brotherhood of Light” sprecyzował istotę wpływów Plutona, jako tyczących się przeważnie spraw duchowych,” Pluton jest więc planetą duchową, jak Neptun mityczną a Uran okultystyczną.
Holenderski astrolog Thierens już przed szeregiem lal przed odkryciem Plutona określił następująco jego charakter: „Gdy zostanie odkryta pierwsza planeta poza Neptunem, dowiemy się, że nosi cechy Marsa w duchu dodatnim, właściwie cechy Plutona, boga podziemi. Działanie jego objawiać się będzie jako z zewnątrz przychodząca podnieta do działania, niepokoju, sporów, szukania prawdy, niweczenia pozorów i obłudy, wydobywania prostoty. Natura tej planety jest ognista, niszczy stare zwyczaje, a daje nowe impulsy. Dawanie będzie jej właściwą istotą. Jest planetą energji niebieskiej. Wskazuje nowe początki w historii świata, ras, ludzi jak i królestwa przyrody. Pluton daje indywidualność, niezależność, a szczególnie ogromne poczucie prawdy. Jest on Ozyrysem sądzącym, umieszczonym na najwyższem siedzeniu sędziowskiem a uważającym formę i ciało tylko za maskę. Pluton-Ozyrys zedrze owe maski. Jako należący do sfery księżycowej, Pluton wskazuje też na złe działanie, podobnie jak Uran, Neptun i inne planety, objawiający się jednak tylko w niższym świecie astralu. Kto posiada Plutona na ważnych miejscach swego horoskopu w złych aspektach, niech stoi z dala od drogi psychizmu.”
Niektórzy niemieccy astrologowie twierdzą, że emanacje Plutona noszą w sobie syntezę wpływów Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna. Angielski astrolog Raphael w przedmowie do swych efemeryd astronomicznych na rok 1932 pisze o Plutonie: „Mitologja uczy, że Pluton był bogiem podziemi i królem piekła„. Atoli pisarka 19. wieku, Marja Corelli, wmówiła nam, że djabeł może być również dżentelmenem. Mamy więc sposobność do zbadania, czy ów nowy członek naszej rodziny planetarnej jest może jednym i drugim?” Raphael poza tern wnioskuje, że Plutonowi podlegają faszyzm i pokrewne ruchy.
Co do podporządkowania Plutonowi na wzór innych planet jednego ze znaków zodjaku istnieją dotąd również tylko hipotezy, aczkolwiek jest pewnem, że misterjum zodjaku musi mieć łączność z wszystkiemi planetami naszego układu, chociaż nie odkrytych jeszcze. Jak wiadomo poza księżycem i słońcem każda ze znanych w ciągu tysiącleci planet zarządzała dwoma znakami zodjakalnemi, jednym dodatnim, dziennym, — drugim ujemnym, nocnym. Po odkryciu Urana przydzielono mu sferę działania w dotychczasowym Saturnowym znaku Wodnika; później po odkryciu Neptuna, podporządkowano temuż znak nocny Jowisza Ryby, świetnie odzwierciadlający wpływy Neptuna.
Po odkryciu Plutona kolejno Mars stracić winien jeden ze swoich dwóch znaków, gdyż Pluton nosi według dotychczasowych badań raczej cechy Marsa, aniżeli innej planety. Poza tern ezoteryczna astrologja wskazuje na Urana jako wyższą oktawę emanacyj Merkurego, na Neptuna jako wyższą oktawę Wenery, a kolejno Pluton winien reprezentować wyższą oktawę wibracyj Marsa, gdyż ziemi, jako biernego objektu wpływów w tej kolejności się nie uwzględnia. Plutonowi, planecie ciemności i nocy, należałoby wobec tego podporządkować nocny znak Marsa, Skorpjona, znany zresztą jako znak najwięcej zawiły, najlepiej symbolizujący naturę Plutona. Niewątpliwie drogą statystyki i badań nad wpływami aspektów Plutona da się kiedyś sprecyzować jego wpływ. Wobec tego, że bieg Plutona w zodjaku znany na podstawie dokonanych obliczeń, istnieje już dziś sposobność wpisania go sobie do horoskopu (kto taki posiada) i badania jego wpływu jak i aspektów planetarnych, do niego tworzonych.
Mianowicie w roku 1852 Pluton wstąpił pod znak Byka, którego trzydzieści stopni przebiegł do roku 1883, poruszając się rocznie przeciętnie o jeden stopień. W roku 1883 wkroczył pod znak Bliźniąt a latem 1913 roku — a więc krótko przed wybuchem wojny światowej — wstąpił pod znak Raka, w którym dotychczas przebywa, biorąc przeto przez szereg ostatnich lat również udział w owym dla całe] ziemi tak tragicznym wpływie krzyża planetarnego, utworzonego przez Jowiszu, Saturna, Urana i Plutona. Stan Plutona w zodjaku dnia 1. stycznia 1932 roku znajduje się pod 21. stopniem 19 minut znaku Raka. Do maja wykonuje bieg wsteczny, osiągając w listopadzie maksymalną w tym roku długość pod 23. stopniem 24 min. Raka. Symbol astronomiczny Plutona jest następujący:
Najszczytniejsza wolność Blasków mieszka na powrotnej drodze do ich ogniska. W Niem bowiem wtedy dalej goreją potulnią hołdów, które Ono w uznaniu zamienia w jeszcze dłuższe odświętne swoje szaty, by tak przystrojone, słać je na dalsze wzloty, ku tem wspanialszym od-pocz-nie-niom.
Aleksander Drążewski, Orla męka
niedziela, 10 grudnia 2017
Numerologia osobowość
*Imię pierwsze i nazwisko rodowe
TesaseT
czwartek, 19 października 2017
Dr. Antoni Czubryński, Powstanie symboliki tarotu, 1934
8 czerwca 2010
Powstanie symboliki tarotu
Dr. Antoni Czubryński, Łask.
Tarotem nazywamy 22 kart wróżebnych. Pisał o nim w 1925 r. Mieczysław jarosławski w wydawnictwie „Z całego świata”, wychodzącem pod redakcją dr. St. Lama (nr. 3, str. 123—148). Tam podane są ryciny owych kart. Tutaj podaję rodowód owej symboliki według własnych dociekań, poprzedzając je treściwym spisem kart samych, w których spotykamy nazwę liter alfabetu hebrajskiego, wartość cyfrową owych liter, nazwy symboli, planet i treść wizerunków.
I. Aleph = 1. Unitarność. Neutralny biegun.
II. Beth = 2. Księżyc. Brama świętego przybytku. Papieżyca.
III. Gimel = 3. Divina Natura (Boska przyroda). Portus — Poród, Generatio — Urodzenie — Wenus. Physis (Przyroda). Imperatix — Cesarzowa. (Gardło.)
IV. Daleth = 4. (pierś) Jowisz.
V. He = 5. (życie, oddech). Baran. Magister cercanorum. Papież.
VI. Waw = 6. Oko, ucho, Byk.
VII. Zain = 7. Bliźnięta, zwycięzca z białym i ciemnym sierpem księżyca.
VIII. Cheth = 8. Rak, Pole, Themis, na oczach przepaska, w prawej ręce miecz, w lewej waga.
IX. Teth = 9. Lew. Starzec z lampą. Wędrowiec. Lux occulta — światło ukryte.
X. Iod = 10. Panna. Sphinx. Rota Fortunae (Koło losu).
XI. Kaph = 20. Panna, Lew, Mars.
XII. Lamed = 30. Waga. Człowiek powieszony.
XIII. Mem = 40. Śmierć z kosą. Biegun ujemny.
XIV. Nun = 50. Niedźwiadek. Płód. Przelewanie płynu z kieliszków. Umiarkowanie.
XV. Samech = 60. Strzelec, Nahasz — Żmija. Djabeł.
XVI. Ajin = 70. Koziorożec, Turris destructa (Wieża zburzona). Baszta strzaskana piorunem.
XVII. Pe = 80. Merkury. Stella Magorum (Gwiazda Magów).
XVIII. Zade = 90. Wodnik. Dach, Crepusculum — Zmierzch. Księżyc. Pericula occulta. (Niebezpieczeństwa ukryte.)
XIX. Koph = 100. Ryby. Topór przerębujący okno do świata.
XX. Resz = 200. Saturn. Resurrectio mortuorum. Głowa człowieka. Attractio divina — Przyciąganie boskie.
XXI. Szin = 300. Strzała w chwiejnym ruchu. Biegun dodatni.
XXII. Taw = 400. Pierś, łono. Słońce. Corona Magica — Korona (Wieniec) magiczna. Mundus — świat.
U podstawy układu tarota leży trygon, tworzący trzy bieguny: neutralny (I. arkan), ujemny (XIII.) i dodatni (XXI.). 7 planet: Księżyc (II.), Wenus (III.), Jowisz (IV.), Mars (XL), Merkury (XVII.), Saturn (XX.), Słońce (XXII.). Resztę wypełnia 12 znaków zwierzyńca, którym odpowiadają litery hebrajskie i ich znaczenie liczbowe. Rysunki są stylizacją astrologiczną samych znaczków lub gwiazdozbiorów i ich wycinków.
I. Arkan. Jedność odpowiada pierwszemu arkanowi. Zasada: „Jak tam w górze, tak i tu na dole„, jest rozwinięciem zasady jedności wszystko obejmującej, a więc świat górny i dolny, optyczne niebo i ziemię, Boga, wszechświat dolny, żeński (Kielich) i łącznika między Bogiem a ziemią, t. j. człowieka — mężczyznę — symbolizowanego przez miecz. Dołączono do tego trzy pierwiastki psychiczne: mens — duch, anima — dusza (jako ciało astralne) i corymo, czyli ciało fizyczne.
II. Arkan. Księżyc symbolizowany przez Izydę. Ponieważ jest drugim arkanem, przeto oznacza dwoistość. Z Izydy jako bogini zrobiono Papieżycę, gdyż o ile namiestnikiem Boga na ziemi jest według katolików papież, to zantropomorfizowaną boginią może być papieżyca.
III. Arkan. Wenera w związku z rodzeniem.
IV. Arkan. Jowisz jako władca. Uważano Zeusa za władcę bogów i ludzi. Jowisza tego stylizowano z tjarą. Orzeł Zeusa został tu zachowany jako symbolizujący polot myśli.
V. Arkan. Baran jako princeps signorum (naczelnik wodzów) albo dux gregis (wódz trzody) przeradza się w papieża jako przewodnika wiernych, albo nauczyciela tajemnic — magister arcanorum.
VI. Arkan. Byk – Aluzja do grupy gwiazd w znaku Barana, a w figurze Cielca Plejad — Bab zwanych Virgiliae lub Vergiliae. Prawdopodobnie ów związek rzekomy z wyrazem virga — rózga i wyobrażenie Plejad — Bab i Hyjad — Dżdżownic jako kobiet, zrodził pojęcie o kobietach na rozdrożu.
VII. Arkan. Bliźnięta. Dwoistość ich wyrażają sfinksy biały i czarny. Bliźniakiem przodującym był Apollo, którego rydwan przerodził się w wóz człowieka zbrojnego, którym był Bliźniak nadążający, czyli Herakles. Dwoistość wyraża także biały i czarny sierp Księżyca.
VIII. Arkan. Rafy. Themida, czyli Sprawiedliwość, wskazuje na znak Wagi, przynależny do kwadratury Rak, Waga, Koziorożec, Baran.
IX. Arkan. Lew. Starzec z latarnią, świecącą w ciemności, to prawdopodobnie Klęczeń z Maczugą z wycinka Niedźwiadka, przynależnego do tej samej kwadratury, co Lew. Ciemność oznacza półkula ciemności od Wagi poczynając. Maczuga czyli pochodnia przeradza się tutaj w lampę.
X. Arkan. Panna przerodziła się tu w Fortunę.
XI. Arkan. Mars wyraża silę. Dziewica z Lwem, mająca przez rozwieranie jego paszczy wyrażać ową siłę, to sąsiadujące z sobą znaki Panny i Lwa.
XII. Arkan. Waga przerodziła się tu w sposób zantropomorfizowany w człowieka powieszonego, wyobrażającego wiszące szale u Wagi.
XIII. Arkan. Biegun ujemny. Śmierć symbolizująca tu Centaura z wycinka południowego Wagi.
XIV. Arkan. Niedźwiadek- Genjusz, przelewający płyn z jednego naczynia w drugie, to wodnik z kwadratury Lew, należący do tej samej kwadratury, ma na południu od siebie Puhar, który być może oznacza owo drugie naczynie. Na słoneczność wskazuje Lew jako dom Słońca.
XV. Arkan. Strzelec. Według Zenona z Werony widziano w Strzelcu djabła, stąd zrównanie Strzelca w tym Arkanie z djabłem lub Strzałą Strzelca, albo z gwiazdozbiorem Strzały na północ od niego. Mężczyznę i kobietę wyrażają być może Bliźnięta, wydrążeni na egipskich planisferach z Dender jako mężczyzna i kobieta, a przydzieleni do tej samej kwadratury co Strzelec.
XVI. Arkan. Koziorożec, znak pustynny, stąd obraz spustoszenia — burzenia wieży.
XVII. Arkan. Merkury. Dziewica, wylewająca z dwóch naczyń wodę, jest stylizacją Wodnika na egipskich planisferach z Dender, przedstawianego z dwoma naczyniami, z których leje się woda. Niewiadomo pod wpływem czego męską postać Wodnik zamieniono na kobietę.
XVIII. Arkan. Wodnik, jako znak ścieżek i dróg, spotykamy w astralistyce biblijnej w postaci Jana, prostującego ścieżki. Wilk na zachodzie, gdy Wodnik wschodzi. U Babilończyków (Weidner, Bab. Astronomie, 46) w Wodniku widziano hakkab Urku — Psa bogini Gula, ale mało jest prawdopodobnem takie pochodzenie wilka w owym arkanie.
XIX. Arkan. Ryby. Topór przedstawia miecz Perseusża z północnego wycinka Ryb. Dzieci przedstawiają Bliźnięta z tej samej kwadratury, co Ryby.
XX. Arkan. Saturn. Zmartwychwstanie. Planeta śmierci i starości, stąd także zmartwychwstania.
XXI. Arkan. Biegun dodatni. Człowiek zagrożony przez krokodyla, jest to stylizacja Andromedy, zagrożonej przez Ketosa — Wieloryba.
XXII. Arkan. Słońce. Kobieta pląsająca — Andromeda, oznaczająca w astralistyce biblijnej tańczącą Salome.
Tarot w takiej postaci, w jakiej doszedł do naszych czasów, nie może być pomysłem zbyt starożytnym. Takie pojęcia jak papież, papieżyca, djabeł, wskazują na epokę chrześcijańską. Wenus i Fortuna, to wpływy rzymskie. Hebrajskimi wpływami są wzory i cyfry hebrajskie, wyraz nahasz — żmija (arkan XV.), egipskim Izyda (II.), wpływ to literacki. Niejasnem jest wyrażenie Stella magorum (XVI.).
Nie jest mem zadaniem określenie epoki jego powstania. Trzeba by najpierw ustalić kształtowanie się warunków postaci arkanów w ciągu wieków i dotrzeć do wzoru najstarszego. Nie wiem, czy kto się podjął owej pracy krytyczno-wizerunkowej’. Ale jest ona wdzięcznem zagadnieniem, oczekującem swego badacza.




